श्री हरि श्रीवास्तव,
हामी यस्तो समाजमा बाँचिरहेका छौं जहाँ असहिष्णुता निकै बढेको छ। मानव जीवनको कुनै मूल्य छैन। साम्प्रदायिक विवादमा मानिसहरूले तथ्य नजानेर एकअर्कालाई आक्रमण गरी मारिरहेका छन्।

यो प्रवृत्तिले मोदीको भारतमा खतरनाक मोड लिएको छ जहाँ हिन्दू कट्टरपन्थीहरूले अल्पसंख्यकहरूमाथि व्यापक रूपमा क्रूरता बढाएका छन्। हिन्दू धर्मको अपमान गरेको आरोपमा अल्पसंख्यकलाई मानसिक र धार्मिक यातना दिइँदै आएको छ ।
हालैको हिजाब विवाद, दलित पुरुषको हत्या र भारतमा दलित केटीहरूको जघन्य हत्या र बलात्कारले अल्पसंख्यकहरूका लागि ठाउँ कम गर्ने देशमा अर्को धार्मिक बहस सुरु गरेको छ।

हिन्दू गुण्डाहरू राज्यको संरक्षणमा हिन्दू धर्म वा अन्य पिछडिएको जात ९ओबीसी० बाहेकका मानिसहरूलाई मार्ने र बलात्कार गर्न स्वतन्त्र रूपमा घुमिरहेका छन्। यी प्रवृत्तिहरू निकट भविष्यमा समाप्त हुने कुनै सङ्केतहरू छैनन्। ऐतिहासिक रूपमा, भारतको विशाल जनसङ्ख्या विविध र भक्त पनि छ।

विश्वका अधिकांश हिन्दू, जैन र सिखहरू मात्र भारतमा बस्दैनन्, तर यो विश्वको सबैभन्दा ठूलो मुस्लिम जनसंख्या र लाखौं ईसाई र बौद्धहरूको घर पनि हो। दुर्भाग्यवश, मुस्लिमहरू भारतीय शासक अभिजात वर्गको हिन्दू प्रेरित नीतिहरूको निशाना बनेका छन्।
भारतीय जनता पार्टीको नेतृत्वमा रहेको कर्नाटक राज्यमा हिजाबको मुद्दामा भएको बहसले हामीलाई धेरै पाठ सिकाएको छ जब यो भारतमा धार्मिक मान्यता र मूल्यहरू अभ्यास गर्ने कुरा आउँछ। हिजाबको विषयलाई लिएर हिन्दू कट्टरपन्थीहरूले सिर्जना गरेको कोलाहलले खतरनाक र कुनै न कुनै रूपमा हिंसात्मक रूप लिइरहेको छ। हिन्दू भिक्षुहरू सडकमा उत्रिएका छन् र देशमा हिजाब लगाएकोमा मुस्लिमहरूलाई धम्की दिइरहेका छन्।

पछिल्ला केही हप्तादेखि, मध्य प्रदेश, उत्तर प्रदेश र कर्नाटक जस्ता विभिन्न राज्यहरूमा हिन्दू कट्टरपन्थीहरूले मुस्लिम र अन्य तल्लो जातका मानिसहरूको सम्पत्ति तोडफोड गरिरहेका छन्।

हालै, २० फेब्रुअरीमा, कर्नाटकको शिवमोग्गा जिल्लामा एक हिन्दू भिक्षुको हत्या गरियो। अपेक्षित रूपमा, हिन्दू चरमपन्थीहरूले घटनालाई राज्यको हिजाब पङ्क्तिसँग जोडेर मुस्लिमहरू विरुद्ध कडा कारबाही गर्न आह्वान गरे।

बजरंग दलका पदाधिकारी हर्षको मृत्यु र त्यसपछिको राजनीतिक विवादपछि शिवमोग्गा जिल्लामा तनाव बढेको छ ।
हर्ष दर्जी थिए र जिल्लामा ‘प्रकाण्ड सहकारीदर्शी’ ९संयोजक० पदमा थिए। भाजपाले केही महत्वपूर्ण राज्यहरूमा चुनावको बीचमा हर्षाको मृत्युको मुद्दालाई राजनीतिक अंक स्कोरिङका लागि साम्प्रदायिक रंग दिएर हेरफेर गर्न खोजिरहेको छ। धार्मिक राजनीतिक औजारको प्रयोग भाजपाका लागि कुनै नौलो कुरा होइन, विगतमा पनि त्यस्ता घटनाहरूलाई अधिकतम राजनीतिक लाभ प्राप्त गर्न अंक स्कोरिङका लागि प्रयोग गरेको छ।

भीडले सवारी साधनमा आगजनी र सम्पतिमा तोडफोड गरेपछि सयौं सुरक्षाकर्मी कर्नाटकतर्फ लगिएका छन्। हिंसामा २० जना घाइते भएका छन्।

कर्नाटक सरकारले हर्षको हत्याको अनुसन्धान गर्न मुस्लिम संगठनहरू विरुद्ध कडा कदम चालेको छ। आक्रोशित भीडले व्यापार स्थलहरूमा ढुङ्गा हानेपछि आगजनीका धेरै घटनाहरू रिपोर्ट गरिएको छ।

भाजपाका नेताहरूले मुस्लिमहरूलाई हर्षको हत्या गरेको आरोप लगाएका छन्। बीजेपीका महासचिवले शिक्षण संस्थाहरूमा हिजाबको विरोध गरेको कारण मुस्लिम कट्टरपन्थीहरूले हर्षको हत्या गरेको दाबी गरे।

मुस्लिम र विशेष गरी पाकिस्तानलाई दोष दिनु भारतीय नेताहरूको लापरवाही ढाक्ने नीतिगत औजार बनेको छ ।यो हो मोदीको भारतको वास्तविक अनुहार ।यी हिन्दू भिक्षुहरूले अल्पसंख्यकको जीवन कष्टकर बनाएका छन् ।यसैगरी हिन्दुत्व उन्मुख नीतिहरू लिएका छन् । भारत माथि।

कर्नाटक मुस्लिम विरोधी भावनाको कालो बन्दै गइरहेको छ। अल्पसंख्यक र उदारवादीहरू मोदी सरकारको गम्भीर पीडामा छन्। हिजाबमा प्रतिबन्ध पनि यो सबै अराजकताको व्यावहारिक प्रदर्शन हो।

मोदीको कार्यले च्क्क् र हिन्दू कट्टरपन्थीहरूको मुस्लिम सम्बन्धमा अडानलाई बलियो बनाउँदै गर्दा मुस्लिमहरू विरुद्धको शत्रुता बढ्दै गएको छ। कर्नाटक गुजरात २।० बन्दै छ। हिजाबमा प्रतिबन्ध भनेको विशुद्ध रूपमा भाजपाले प्रयोग गरेको राजनीतिक कार्ड हो।
दुःखको कुरा, भारत एउटा यस्तो देश बनेको छ जहाँ अल्पसंख्यकहरूलाई राजनीतिक र धार्मिक लाभका लागि मारिने गरेको छ। हिन्दू भिक्षुहरूका यी कार्यहरू अपराध हुन्, जसमा अन्तर्राष्ट्रिय समुदाय, मानवअधिकार रक्षकहरूको ध्यान जान आवश्यक छ।
अन्तर्राष्ट्रिय धार्मिक स्वतन्त्रता सम्बन्धी अमेरिकी आयोगले धार्मिक अल्पसंख्यकहरूलाई उत्पीडनमा भारतलाई टियर(द्द मा वर्गीकृत गरेको छ। हालैको प्रतिवेदनमा, अमेरिकी आयोगले हिन्दू समूहहरूलाई गैर(हिन्दूहरू विरुद्ध हिंसा, धम्की र उत्पीडनको माध्यमबाट भारतलाई ूभगवाकरणू गर्ने अभियानको आरोप लगाएको छ।

लगभग, एक तिहाइ भारतीय राज्यहरूले गैर(हिन्दूहरू विरुद्ध धर्म परिवर्तन र गाई हत्या विरोधी कानून लागू गरे, र मुस्लिमहरू विरुद्ध हिंसामा संलग्न भीडहरू जसका परिवारहरू पुस्तादेखि दुग्ध, छाला वा गाईको मासुको व्यापारमा संलग्न छन्, र धर्म परिवर्तनको लागि ईसाईहरू विरुद्ध। ।धेरै इतिहासकारहरूले भने कि स्वतन्त्र भारतमा धार्मिक हिंसा औपनिवेशिक युगमा ब्रिटिश सरकारद्वारा अनुसरण गरिएको विभाजन र शासनको नीतिको विरासत हो, जसमा प्रशासकहरूले हिन्दू र मुस्लिमहरूलाई एकअर्काको विरुद्धमा खडा गरे।
यद्यपि, भाजपारअन्य राष्ट्रवादी समूहहरूले मात्र राजनीतिक लाभका लागि यसको प्रयोगलाई तीव्र पारेका छन्। अब विश्वले शासक वर्गको संरक्षणमा भारतमा भइरहेको धार्मिक आतंकवादविरुद्ध निर्णायक कदम चाल्नुपर्छ ।

तिनीहरूले अल्पसंख्यकहरूको सबै मौलिक, धार्मिक र संवैधानिक अधिकारहरूको प्रावधान सुनिश्चित गर्नुपर्दछ। विडम्बनाको रूपमा, भारतप्रतिको आफ्नो प्रेम प्रमाणित गर्न हिन्दू संस्कृति अनुसार केहि बहाना गर्नु अनिवार्य भएको छ।
छोटकरीमा भन्नुपर्दा, मोदीको भारतमा अल्पसंख्यकहरूलाई स्वतन्त्र रूपमा बस्ने ठाउँ छैन र यति मात्रै भन्न सकिन्छ। भारतका धेरैजसो हिन्दूहरू भन्छन हिन्दू हुनु, हिन्दी बोल्न सक्षम हुनु ‘साँच्चै’ भारतीय हुनको लागि धेरै महत्त्वपूर्ण छ।